ربیع الاول ماهی فرخنده برای شیعیان

  • سپاه نقش ویژه‌ای در تسریع عملیات برق‌رسانی در برف اخیر استان گیلان داشت
  • تاریخ خبر : جمعه ۱۳ دی ۹۲ - ۳:۰۹

    کد خبر : 20590

    ربیع الاول ماهی فرخنده برای شیعیان

    واران نیوز ماه ربیع الاول ماه ربیع الاول سومین ماه از ماههای قمری و از ماه های فرخنده برای شیعیان …

    واران نیوز

    ماه ربیع الاول
    ماه ربیع الاول سومین ماه از ماههای قمری و از ماه های فرخنده برای شیعیان است. حادثه مهم و تاریخی لیله المبیت ، هجرت حضرت محمد صلی الله علیه و آله از مکه به مدینه، ولادت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و امام جعفر صادق علیه السلام، ازدواج حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم با حضرت خدیجه علیهاسلام، آغاز امامت امام مهدی علیه السلام، عیدالزهرا و هلاکت یزید بن معاویه از جمله حوادث فرخنده این ماه است.
    همچنین غزوه بنی نضیر در سال ۴ قمری، صلح امام حسن مجتبی علیه السلام با معاویه در سال ۴۱ قمری، ، شهادت حضرت امام حسن عسگری علیه السلام در سال ۲۶۰ قمری، واقعه احراق مکه در هنگام جنگ یزید با عبدالله بن زبیر در سال ۶۴ قمری، حادثه صاحب زنج و قتل سیصد هزار نفر از مردم بصره به دست موفق عباسی در سال ۲۵۸ از دیگر حوادث مهم ماه ربیع الاول است.
    این ماه همانگونه که از اسم آن پیداست بهار ماههاست ؛ به جهت این که آثار رحمت خداوند در آن هویداست . در این ماه ذخایر برکات خداوند و نورهاى زیبایى او بر زمین فرود آمده است ؛ زیرا میلاد رسول خدا صل الله علیه و آله در این ماه است و مى توان ادعا کرد که از اول آفرینش زمین ، رحمتى مانند آن بر زمین فرود نیامده است .
    از آداب این ماه است :
    ۱٫ تمام ماه را در روز تولد پیامبر صل الله علیه و آله با تلاشهاى نیکو و اطاعتهاى گرانقدر و بزرگ ، بزرگ داشته و با پروردگار خود در مورد این نعمت بزرگ مناجات نماید.
    ۲٫ دعا کردن در اول این ماه با دعاهایى که روایت شده است از مهم ترین اعمال این ماه مى باشد.
    ۳٫ روز هشتم ربیع الاول ، روز وفات امام حسن عسگرى علیه السلام مى باشد. پس سزاوار است در این روز اندوهگین باشد، بخصوص با در نظر گرفتن این که صاحب مصیبت حضرت امام عصر(عج ) مى باشد؛ پس باید آن امام علیه السلام را با هر زیارتى که به ذهنش مى رسد زیارت نموده و به امام زمان علیه السلام تسلیت بگوید.
    ۴٫ روز نهم ربیع الاول ، چنانکه در روایت گرانقدرى آمده است ، روز نابودى دشمن خدا بوده و این روز و خوشحالى در آن فضیلت داشته و روز شادى پیروان آل محمد صل الله علیه و آله مى باشد. سزاوار است که دوستان آل محمد صل الله علیه و آله شادى خود را در این روز، به خاطر نابودى دشمن خدا آشکار کنند.
    ۵٫ روز دهم ربیع الاول ، روز ازدواج پیامبر صل الله علیه و آله با حضرت خدیجه علیهاالسلام مى باشد و بر شیعیان لازم است که به خاطر تاءثیر این ازدواج مبارک و فرخنده ، در خوبى ها و سعادت ها و انتشار نورهاى درخشان و پاک ، آن را بزرگ بدارند.
    ۶٫ روز هفدهم ربیع الاول ، همان طور که گفته شد روز میلاد حضرت رسول صل الله علیه و آله است . از کارهاى مهم این روز، روزه داشتن این روز، به خاطر شکرگزارى و به جا آوردن دو رکعت نماز مى باشد که در هر رکعت آن یک بار سوره حمد، ده بار سوره قدر و ده بار سوره اخلاص مى خواند. سپس در مکان نماز خود نشسته و دعایى را که روایت شده است را مى خواند.
    ۷٫ از کارهاى مهم در روز میلاد پیامبر صل الله علیه و آله ، رعایت آداب عید و اظهار مراسم شرعى عیدهاى بزرگ است ، تا دیگران این روز را به عنوان عید بشناسند.
    ۸٫ از مهمترین اعمال مهم این روز به پایان رساندن روز خود با سلام به حامیان و نگهبانان آن روز و به درگاه آنان جهت شفاعت و اصلاح حال تضرع نمودن ، مى باشد.

    برخی از وقایع این ماه
    روز اول : مهاجرت حضرت رسول اکرم (صل اللّه علیه و آله و سلم ) از مکه و لیله المبیت .
    در سال سیزدهم بعثت مردم مدینه با رسول خدا در مکه معظمه بیعت نمودند که حضرت به مدینه مهاجرت کند و در مدینه مانند جان خود حفظ نمایند چون این معاهده برقرار گشت مردم مدینه به وطن خود بازگشتند و کفار قریش را از پیمان ایشان با پیامبر آگاه شدند بر کین ایشان افزود و قرار بر این گذاشتند که از هر قبیله مردى دلاور انتخاب کرده تا با هم پیامبر را بکشند و خونش در میان قبائل پراکنده گردد و عشیره پیامبر را قوت مقابله با تمام قبائل نمى شود این جماعت شب اول ربیع الاول در اطراف خانه پیامبر جمع شده و قرار گذاشتند وقتى پیامبر به رختخواب رود بر سرش ‍ریخته خونش بریزند خداوند متعال به پیامبر موضوع را اطلاع داد و آیه شریفه اذ یمکر بک الذین کفروا لیُثبتوک او یقتلوک او یُخرجوک و یمکرون و یمکر اللّه و اللّه خیر الماکرین (سوره انفال آیه ۳۰) نازل شد و ماءمور گشت که امیر المؤ منین را به جاى خود بخواباند و از مکه بیرون رود.
    پیامبر (صل اللّه علیه و آله و سلم ) به على (علیه السلام) فرمود خداوند امر کرده در جاى من بخوابى و من خارج شوم على (علیه السلام) عرض کرد یا رسول الله اگر من در جاى شما بخوابم شما نجات مى یابى فرمود بلى در این موقع عرض کرد الحمد الله الذى جعل نفسى وقاء لنفس رسول اللّه و سجده شکر بجا آورد و حضرت رسول اکرم (صل اللّه علیه و آله و سلم ) او را دربرگرفت و بسیار گریست ، جبرئیل نازل و دست آن حضرت را گرفت و از خانه بیرون بُرد و حضرت پیامبر این آیه را تلاوت نمود وجعلنا من بین ایدیهم سدّا و من خلفهم سدّا فاغشیناهم فهم لا یبصرون و کف خاکى به روى ایشان پاشید و فرمود شاهت الوجوه (یعنى زشت شود رویها) مشرکین حضرت را ندیدند و پیامبر به غار ثور تشریف بردند و سه روز در آنجا ماندند روز چهارم روانه مدینه گردیده و در دوازدهم ربیع الاول وارد مدینه طیبه شدند و این هجرت به اشاره امیر المؤ منین مبدء تاریخ مسلمانان قرار گرفت چنانکه در اول کتاب مشروحا به این موضوع پرداخته شده .
    ۲- حضرت امام حسن عسکرى (علیه السلام) را در این روز مسموم نمودند ۲۶۰ ه

    روز سوم :حصین بن نمیر کعبه معظمه را سنگ باران کرد و سوزانید ۶۴ ق :
    یزید بن معاویه به مسلم بن عقبه نوشت هر وقت از مدینه فارغ شدى به جانب مکه معظمه برو و به قلع عبدالله بن زبیر بپرداز چون مسلم از قتل و غارت اهل مدینه فارغ شد عزم مکه و قتل عبدالله و خراب کردن خانه خدا پرداخت و در راه آثار مرگ را در خود مشاهده کرد حصین بن نمیر ملعون را خواند بامر یزید سردارى لشکر را باو داد و گفت ملاحظه نکنى که خانه خداست امر یزید از او بالاتر است منجنیق ها را نصب کرده و از خرابى خانه خدا و قتل خویشان پیغمبر (صل اللّه علیه و آله و سلم ) پرهیز مکن و بعد از این سخنان بدرک واصل شد.
    حصین با لشکر شام وارد مکه گردید به کوه ابوقبیس و اطراف مکه منجنیقها را نصب کرد و آتش و سنگ مى انداختند در سوم ماه ربیع الاول سال ۶۴ ق اثواب و ابواب کعبه و مسجدالحرام را سوختند و بیت الله الحرام برهنه ماند.

    روز چهارم :خروج حضرت رسول اکرم (صل اللّه علیه و آله و سلم ) از غار ثور ۱۳ بعثت .
    سه روز پیامبر اسلام در غار ثور بود و امیر المؤ منین روزها به غار سر میزد و روز سوم پیامبر تصمیم گرفت به مدینه برود از امیر المؤ منین سه شتر خواست تاشب حرکت نماید و حضرت على را جانشین و مؤ تمن خود قرار داد جهت ردّ امانات و اداء دیون و حرکت دادن دختران و عیالات به مدینه .
    حضرت امیر با عبدالله بن اریقط شتران را فرستاد پیامبر اسلام شب چهارم ربیع الاول از غار خارج شد و هنگام خروج از مکه معظمه درنهایت حزن و اندوه بود به کعبه خطاب نمود، اى حرم الهى خدا مى داند علاقه مرا به تو و اگر اهل تو مرا بیرون نمى کردند غیر از تو شهرى را اختیار نمى کردم من مى روم و از جدائى تو غمگینم .
    جبرئیل نازل شد و آیه انّ الذى فرض علیک القرآن لرادّک الى معاد یعنى همان خدائى که احکام قرآن را بر تو واجب کرد تو را به جایگاه و زادگاهت باز مى گرداند، خداوند پیامبر را تسلّى داد که دوباره مراجعت خواهى نمود.
    ابوبکر و عامر و عبدالله بن اریقط دلیل راه و ملازم رکاب همایون بودند از بیراهه به مدینه رهسپار شدند و در راه کرامات متعدده از پیامبر ظاهر شد و مسلمین مدینه شب و روز در انتظار حضرت پیامبر بودند و هر روز از مدینه بیرون مى آمدند و ماءیوس برمى گشتند تا خبر مقدم مبارک را شنیدند و تا حیره به استقبال سید عالم شتافتند.

    روز پنجم: وفات جناب سکینه دختر حضرت امام حسین (علیه السلام) در سال ۱۱۷ ق :
    سکینه با ضمّ سین و فتح کاف دختر امام حسین (علیه السلام) و والده ماجده اش رباب دختر امرءالقیس است سکینه زنى بزرگوار و عاقله و فصیحه و بلیغه و از علم و ادب و شعر حظّ وافر داشت بعد از وفاتش به احترام آن خاتون خالدبن عبدالملک حاکم مدینه پیغام داد جنازه را حرکت ندهند تا من بیایم از شب تا صبح جنازه به تاءخیر افتاد و در اطراف آن جنازه عطر و عودها سوزانیدند بعضى نوشته اند در مدینه مدفون است و بعضى در مصر دانند و بعضى در مکه .

    روز هشتم:شهادت حضرت ابومحمد امام حسن عسکرى در اثر زهریکه معتمد بالله عباسى به آن حضرت داد ۲۶۰ ق و آن مظلوم ۲۸ سال داشت که شهید گردید.

    روز نهم :کشته شدن عمر بن خطاب ۲۳ قمرى یا کشته شدن عمر بن سعد (وقایع الشهور بیرجندى ) ۶۶ قمری .

    روز دهم :۱- رحلت حضرت لوط پیغمبر در ۸۲ سالگى و آن حضرت پسر هارون برادر حضرت ابراهیم (علیه السلام) است که هر دو پسر تارخ مى باشند و لوط در شهر اردن نزول کرد و آنهارا هدایت مى نمود و به زراعت اشتغال داشت .- ازدواج پیغمبر (صل اللّه علیه و آله و سلم ) با جناب دختر خویلد بن اسد بن عبدالعزّى بن قصىّ بن کلاب ۱۵ سال قبل از بعثت .
    ۲- وفات جناب عبدالمطّلب سال هشتم از عامّ الفیل

    .روز دوازدهم :۱- هلاکت معتصم بالله محمد عباسى پسر هارون الرشید-  ۲-ورود حضرت رسول اکرم (صل اللّه علیه و آله و سلم ) به مدینه ۱۳ بعثت ۳-انقراض حکومت بنى امیّه ۱۳۲ ق.

    روز هفدهم :ولادت باسعادت اشرف کاینات حضرت خاتم الانبیاء رسول اکرم (صل اللّه علیه و آله و سلم ) در عام الفیل .
    در هفده ماه ربیع الاول قریب طلوع فجر در مکه معظمه به عهد کسرى در عام الفیل مفخر موجودات قدم به دنیا نهاد چون متولد شد در کعبه برو افتاد و ایوان کسرى بلرزه درآمد و دریاچه ساوه فرو رفت آتشکده هزار ساله فارس خاموش گشت و مختون از طرف لایزال روى به طرف کعبه در حال سجده با انگشت مبارک اشاره کرد و فرمود لا اله الّا اللّه ، آمنه صدائى شنید که بهترین خلق متولد شد او را محمد نام کن و هاتفى ندا کرد :جاء الحق و زهق الباطل انّ الباطل کان زهوقا.
    بعقیده بعضى از علماى شیعه حضرت در دوازدهم این ماه متولد شده .
    ۲- ولادت با سعادت امام ناطق حضرت ابوعبداللّه جعفر الصادق (علیه السلام) سال ۸۳ قمرى در مدینه و والده معظمه اش فاطمه مسماه بام فروه دختر قاسم بن محمد بن ابى بکر.
    سال سیزدهم بعثت مبدا هجرت حضرت رسول صلى الله علیه و آله بود از مکه معظمه به مـدیـنـه مـنـوره و در آن شـب در غـار ثـور مـخفى شد و حضرت امیر علیه السلام جان خود را فـداى جـان شـریـف او نـمـود و در جـاى آن حـضـرت خـوابـیـد و از شـمـشـیـرهـاى قـبـایـل مـشـرکـیـن پـروا نـکـرد و فـضـل خـود و مـواسـات و بـرادرى خـود بـا رسول صلى الله علیه و آله بر تمام عالم ظاهر گردانید
    و آیه کریمه :و من الناس من یـشـرى نـفـسـه ابـتـغـاء مـرضـات الله در شـاءنـش نازل گردید.

    برخی از اعمال این ماه
    روز اول :
    عـلمـاء گـفـتـه انـد مـسـتـحـب اسـت کـه بـراى تـشـکـر نـعـمـت سـلامـتـى رسول خدا و امیرالمؤ منین علیه السلام روزه بدارند و زیارت آن دو بزرگوار در این روز مـنـاسـب اسـت .و سـیـد بـن طـاووس در اقـبـال بـراى ایـن روز دعـایـى نقل فرموده است و در این روز، به قول شیخ طوسى و کفعمى حضرت عسکرى علیه السلام وفـات کـرده اسـت و مشهور روز هشتم است و شاید در چنین روزى شروع بیمارى آن حضرت بوده است .
    روز نهم :
    روایتى نقل شده که : هر که در این روز چیزى انفاق کند گناهانش آمـرزیـده شـود و گـفـتـه انـد کـه : مـسـتـحـب اسـت در ایـن روز اطـعام برادران مؤ من و خشنود گردانیدن آنها و توسعه دادن در نفقه و پوشیدن لباسهاى نو و شکر و عبادت حق تعالى ،و ایـن روز، روز، بـرطرف شدن غمها است و روز بسیار شریفى است. و چون روز هشتم ماه وفـات امـام حـسـن عـسـکـرى عـلیـه السـلام بـوده ایـن روز، روز اول امامت حضرت صاحب الزمان ارواح العالمین فداه بوده و سبب مزید شرافتش مى باشد.
    روز دوازدهم:
    در ایـن روز بـه قـول شـیـخ کـلینى و مسعودى و مشهور بین عامه ولادت با سعادت حضرت رسـول صـلى الله عـلیـه و آله اسـت. و مـسـتـحـب اسـت در آن خـوانـدن دو رکـعت نماز در رکعت اول بـعـد از حمد سه مرتبه سوره جحد (قل یا ایها الکافرون ) و در رکعت دوم سه مرتبه توحید و همچنین در این روز آن حضرت به مدینه وارد شده اند.
    روز شانزدهم :
    در کتاب کامل شیخ بهائى است که اهل بیت امام حسین علیه السلام در این روز وارد شام شده اند.
    شب هفدهم :
    شب ولادت حضرت خاتم الانبیاء صلى الله علیه و آله و شب بسیار مبارکى است و سید بن طاووس نقل کرده که معراج آن حضرت در مثل چنین شبى بوده است .
    روز هفدهم (ربیع الاول )
    ایـن روز بـنـابـر مشهور بین علماى امامیه روز ولادت با سعادت حضرت خاتم الانبیاء محمد بـن عـبـد الله صلى الله علیه و آله است و معروف آن است که ولادت با سعادت آن حضرت در خـانـه خـودش و در وقـت طـلوع فـجـر روز جـمـعـه عـام الفیل ، در ایام سلطنت انوشیروان در مکه معظمه واقع شده است .
    و روایت شده که در صبح ولادت آن جناب هر بتى که بر روى زمین بود به رو افتاده بود و ایوان کسرى بلرزید و چـهـارده کنگره از آن سقوط کرد. و آب دریاچه ساوه خشکید و در وادى سماوه آب جارى شد و آتـشـکـده فـارس خـامـوش شـد در صـورتـى کـه هـزار سـال بود که خاموش نشده بود و در آن شب نورى از طرف حجاز ظاهر شد و منتشر گردید تـا بـه مـشـرق عـالم رسـیـد و در آن صـبـح تخت هر پادشاهى از پادشاهان دنیا سرنگون (واژگـون ) شـده بـود
    و در آن روز هـیـچ سلطانى نتوانست سخن بگوید و تمام آن ها گنگ شـده بـودنـد و علم کاهنان و سحر ساحران باطل شد و میان هر کاهن و همزاد او که براى او خبر مى آورد، جدایى افتاد.و ابلیس در آن وقت صیحه زد و ناله نمود و شیطانک هاى خود را جـمـع کـرد آنـهـا گـفتند: اى آقاى ما چه شما را فزع و ناراحتى آورده است ؟ گفت : واى بر شـمـا، بـه یـقـین حادثه عجیبى در زمین پدید آمده است که از زمان رفع (بالا رفتن ) عیسى تـاکـنون پدید نیامده بود، بروید و بگردید و ببینید چه حادثه اى رخ داده است و براى مـن خـبـر آن را بـیـاوریـد، آنـهـا رفتند و برگشتند و گفتند: خبرى نیافتیم .
    ابلیس گفت : اسـتـعـلام ایـن امـر کـار خـود من است ، پس فرو رفت در دنیا و جولانى کرد تا به حرم مکه رسـیـد، دیـد کـه اطـراف حـرم را مـلائکـه احـاطـه کـرده انـد، خـواسـت داخـل حـرم شـود کـه بـر او صـیـحـه زدنـد، بـرگـشـت و از طـرف کـوه حـرا داخـل شـد جـبـرئیـل او را صـیـحـه زد کـه بـرگـرد – لعـنـت خـدا بـر تـو بـاد –
    گـفـت : اى جـبـرئیـل ، از تـو سـوالى دارم بـگو که امشب چه اتفاقى افتاده است ؟
    فرمود: ولادت محمد صلى الله علیه و آله واقع شده ، گفت ، از براى من در او نصیبى هست ؟
    فرمود: نه ،
    گفت : در امت او بهره اى درام ؟ فرمود: بلى
    گفت ، راضى شدم .
    و همچنین روایت شده که چون آن حـضـرت متولد شد بتهایى که در کعبه گذاشته بودند همه به رو پایین افتادند.و چون شـب شـد نـدایـى از آسـمـان بـلنـد گـردیـد کـه :جـاء الحـق و زهـق البـاطـل ان البـاطـل کـان زهـوقا
    و آن شب سراسر دنیا روشن شد و هر سنگ و کلوخى و درختى که بود، خندید و هر چه که در آسمان و زمین بود خدا را تسبیح کرد و شیطان فرار کـرد و مـى گفت : بهترین امتها و بهترین خلایق و گرامى ترین بندگان و سرور عالمیان مـحـمـد صـلى الله عـلیـه و آله اسـت .
    و هـمـچـنـیـن در ایـن روز شـریـف در سـال ۸۳ (هـشـتـاد و سه ) ولادت امام جعفر صادق علیه السلام واقع شده است و باعث مزید فضل و شرافت این روز گردیده است . والده ماجده آن حضرت جناب ام فروه دختر قاسم بن مـحـمـد بـن ابـى بکر است و آن بانو از پرهیزگاران و نیکوکاران بوده و قاسم از فقهاء سـبـعـه (هـفـت گـانـه ) مدینه و از معتمدان و از افراد نزدیک به حضرت امام زین العابدین عـلیـه السـلام و سبط یزد گرد پادشاه عجم است و با جناب على بن الحسین علیه السلام پـسـر خـاله اسـت . و بـالجـمـله ،
    ایـن روز (هـفـدهـم ربـیـع الاول ) روز بـسـیـار شـریـفـى اسـت و از بـراى آن چـنـد عمل است .
    ۱ – غسل
    ۲ – روزه و بـراى آن فـضـیلت بسیار است و روایت شده که هر که این روز را روزه بگیرد خـدا ثـواب روزه یک سال را براى او بنویسد و این روز یکى از آن چهار روزى است که در تمام سال به فضیلت روزه ممتاز است .
    ۳ – زیارت حضرت رسول صلى الله علیه و آله از نزدیک یا دور
    ۴ – زیـارت امـیرالمؤ منین علیه السلام به همان زیارتى که حضرت صادق علیه السلام انجام داده ، و تعلیم محمد بن مسلم فرموده است .
    ۵ – در وقـتـى کـه روز بـالا بـیاید دو رکعت نماز کند در هر رکعت بعد از حمد ده مرتبه انا انـزلنـاه و ده مـرتـبـه تـوحـیـد بـخواند و بعد از سلام در مصلاى خود بنشیند و این دعا را بخواند: اللهم انت حى لا تموت …
    ۶ – آن که مسلمانان ، این روز را تعظیم نمایند و تصدق و خیرات نموده و مؤ منین را مسرور کـنـنـد.

    منابع
    هدایه الانام الی وقایع الایام، محدث قمی، ص ۷۰؛ مفاتیح الجنان، ص ۵۳٫
    مرواریدهاى درخشان (لئالى منثوره).

    کلیه حقوق برای پایگاه خبری واران نیوز محفوظ است
    Desgined & Programmed by AmirHz.ir