تاریخچه جالب “انتقال خون” ، تقابل علم و خرافات

  • اکران «خوب، بد، جلف»، «سلام بمبئی»، «گشت ٢» و «مبارک» در صومعه سرا
  • تاریخ خبر : پنج شنبه ۱۵ خرداد ۹۳ - ۰:۲۹

    کد خبر : 22922

    تاریخچه جالب “انتقال خون” ، تقابل علم و خرافات

    فرانسیس پوتر(Poter) به نقل یکی از معاصران وی به نام اوبر(Ober) شاید اولین کسی باشد که از سال ۱۶۳۹ به …



    فرانسیس پوتر(Poter) به نقل یکی از معاصران وی به نام اوبر(Ober) شاید اولین کسی باشد که از سال ۱۶۳۹ به فکر انتقال خون بوده و بالاخره ده سال بعد با یک لوله و پر در مرغ انتقال خون انجام داده است. 

    ژان دنیس (Denis) پزشک جوان دربار لوئی ۱۴ با کمک همکارانش به نظر می آید اولین کسی باشد که انتقال خون به انسان انجام داده است.

    در ۱۵ ژوئن ۱۶۶۷ در حدود ۲۷۰ گرم خون بره به جوان بیماری تزریق نمود و بیمار آنرا تحمل کرد جلب توجه که گزارش نمود که بیمار ادرار تیره دفع نمود( اولین گزارش از هموگلوبینوری).

    در همان سال این عمل دنیس را در بیماران دیگری تکرار نمود و حتی گفته است که به پسر وزیر داخله سوئد که سخت بیمار بود و در آن موقع در پاریس بسر می برد دوبار خون تزریق شد.

    آخرین بیماری که دنیس به وی خون تزریق نمود شخص نیمه دیوانه ای به نام آنتوان موروا بود که در پی یک ماجرای عشقی ناموفق بیمار شده بود. دنیس در اواخر سال ۱۶۶۷ بعد از گرفتن ۲۸۰ گرم خون از بیمار در حدود ۱۶۰ گرم خون گوساله به وی تزریق نمود و اتفاق ناگواری رخ نداد. 

    دو روز بعد تزریق دوم را انجام داد. دنیس در گزارش خود می نویسد همین که خون وارد ورید بیمار شد احساس گرمی و سوزش در سرتاسر دست تا زیر بغل نمود. نبض وی سریع و عرق سردی سر و روی بیمار پوشاند.

    بیمار احساس درد شدید در ناحیه کلیه و شکم نود و صبح روز بعد ادرار تیره ای دفع نمود روز سوم ادرار بیمار شفاف شده و حالات روحی وی تخفیف یافته و از بیمارستان مرخص شد.

    بعلت شهرتی که دنیس بدست آورده بود مورد حسادت همکارانش قرار گرفت و همسر آنتوان در اثر تحریک عده ای از پزشکان شکایتی علیه دنیس به دادگاه تقدیم نمود ودر ضن مخالفین ضمن انتشار اعلامیه هایی عمل دنیس را محکوم کردند.

    لامی(Lami) در سال ۱۶۶۸ طی مقاله ای این سؤال را مطرح نمود که آیا انتقال خون گاو باعث نقل خواص گاو از جمله شاخ درآوردن می شود یا نه و گاردوا(Gardeva) در جوابش نوشت که همانطور که خواص گاو با خوردن شیر و گوشت منتقل نمی شود با خون هم نخواهد شد. 

    بالاخره در اثر پیدا شدن عوارض عفونی و ایمونولوژیک که در آن زمان ناشناخته بود پارلمان فرانسه در سال ۱۶۷۵ و به دنبال آن انجمن پادشاهی پزشکی لندن و سال بعد هم پاپ عمل خون را ممنوع و حرام نمود.

    در قرن ۱۷ بجز از لور(Lower) کسی که از مفید بودن انتقال خون در موارد خونریزی شدید صحبت ننموده و اکثرا” آن را برای ناهنجاریهای روحی بازگشت جوانی و حتی دفع اختلاف زن وشوهر مفید می دانستند.

    دیونیس(Dionis) جراح در کتابی که اوایل قرن ۱۸ چاپ نمود افرادی را که انتقال خون می نمایند نیمه دانشمند خواند و در اواسط همان قرن جراح دیگری بنام هیستر نوشت که بیماران در اثر انتقال خون عوارض روحی پیدا کرده و ناگهان می میرند

    بلاندل در ۲۳ دسامبر ۱۸۱۸م به مرد ۳۵ ساله ای مبتلا به سرطان معده که مشرف به موت بود در مدت ۶-۵ دقیقه ۳۲۵ گرم خون از چند نفر گرفته و تزریق نمود.بیمار بدنبال یک بهبودی موقتی بعد از ۵۶ ساعت در گذشت.

    دوران مدرن انتقال خون با کار برجسته لاندشتاینر و همکارانش در اوایل قرم بیستم آغاز گردید.

    کشف ضد انعقاد:
    پیشرفت عمده در این زمینه در سال ۱۹۱۴ حاصل شد که ۳ دانشمند بدون ارتباط با یکدیگر تقریبا” همزمان از سیترات دوسود برای جلوگیری از انعقاد خون به منظور انتقال خون استفاده کردند. 
    ………………………………………….
    دکتر “سال آگوت” (نفردوم از راست) در حال نظارت بر یکی از اولین انتقال خون های موفق و درست در آرژانتین۱۹۱۴

    کلیه حقوق برای پایگاه خبری واران نیوز محفوظ است
    Desgined & Programmed by AmirHz.ir